Son görüş

Yadındamı son görüş?...-
Bütün istilikləri noyabr soyuğunda gizlətməyə çalışdıq,
Son dəfə son görüşdə sonsuzluğa aparan sonralardan danışdıq...
Guya ki, biz, beləcə, tale ilə barışdıq...
Eh, kimi aldadırdıq?
10 dəqiqə keçməmiş hisslərimiz qarışdı.
Qucaqladım... ağladın...
Boynumu qollarında yenə əsir saxladın...

...Yadındamı o anlar?-
-Dodağımın küncünü yanağından süzülən yaşında saxlamışdım...
Təslim edib ruhumu gözlərinin rənginə,
Barmağımın ucunu qaşında saxlamışdım.
Bütün təlatümləri, bütün həyacanları
ürəyimdə cəmləyib başımda saxlamışdım...
Saçından 3 tel qırıb maşında saxlamışdım...

...Sonra sahilə getdik...
Mən, qaçıb qumun üstə ürək şəklini çizdim,
O ürəyin içində sən, əl izi saxladın.
Mən fırtına qopar(t)dım, sən, dənizi saxladın.

...Yıxıldın, yaralandın...
Yaylıqla yelpiklədim dizindəki ağrını?
Tərs kimi, çox sıxırdı təzə başmaqların da barmağının bağrını.

Yadındamı, şirindil, gülərüzlü qaraçı, yaralı göyərçinin qanadın sarıyırdı?
Ondan bir az aralı yerə uzanmış halda bir səfil zarıyırdı...
***
Bax, ordan o tərəfi mənim yadımda deyil,
bəs sənin yadındadır?
O gündən bu günədək fikrim Tanrı yanında,
Gözüm-könlüm hələ də sən adlı qadındadır!

Sevgili Mənsur