Arxiv
Hekayə
Paranoyada dərc olunmuş Hekayə.
Sonuncu tramvay
Vüsal Hicran — Şəhərin küçələri sərbəst şeirin sətirlərinə bənzəyirdi: bəziləri qısa, bəziləri uzun... Dəmir yol vağzalında tramvaya mi…
Yeni dünya düzəni
Furqan — 1. İsti iyul günü, günorta saat üçdə imtahan zalında tər tökən Maqsud müəllim fikirləşdi ki, görəsən, yaponlar, kitaylar…
Naqafil alver
Aliq — Canpoladın cöngəsi iki gündü xəstələnmişdi. İki gün ərzində yetmiş manatlıq iynə vurulub, sistem köçürülsə də, heyvanın…
Qoşa fincan
İmarət Cəlilqızı — O zamanlar atam sanatoriyalardan, kurortlardan qayıdanda bizə cürbəcür hədiyyələrlə yanaşı, üstü yazılı qablar, suvenirl…
Külün yaddaşı
Racu Şıxlı — “Qırmızı yuxu” kitabımdan Müəllifin bəşəriyyətə çağırışı: Ata adı övlad üçün sığınacaq, güvən və mərhəmət deməkdir. Bu a…
10 Sentyabr
Rəşad Məcid — Qospitaldan çıxıb maşına tərəf getdi. Köhnə “06” “Jiquli”ydi. On beş il qabaq, səksən altıncı ildə, Sovet vaxtı mühəndis…
Tüpürcək qabı
Racu Şıxlı — (“Qırmızı yuxu” kitabımdan) …əksər hallarda aktyorlar teatrı məişət çirkinlikləri ilə, çəkişmələrlə, dedi-qodularla, pax…
Qəribə canlılar
Əli Şirin Şükürlü — Səhər iş otağında oturub ötən gecə gördüyüm yuxu barədə düşünürdüm. Bilmirəm məni bu düşüncəyə sövq edən nə idi. Amma yu…
Böyürtkən kolu
Racu Şıxlı — (“Qırmızı yuxu” kitabımdan) Azad doğulub boya-başa çatdığı yurdundan didərgin düşəndə onun cəmi yeddi yaşı var idi. Pəna…
Özündən gözəl
Azad Qaradərəli — Od adamın ürəyinə düşməsin, düşsə də gərək elə yerdən düşsün ki, yanığın yeri çox da dərin olmasın. Yoxsa, olasan yeniye…
Qoç əti
Azad Qaradərəli — Arvad hövlanak içəri təpildi. Payızın soyuğunu qovmaq üçün qapını basdı. Həsənqulu kişi hələ də yorğanı başından atmamış…
Bağban
Racu Şıxlı — “Qırmızı yuxu” kitabımdan Kəndimizdə Dərgah adlı qoca bir kişi tək-tənha balaca bir evdə ömrünü illərə calayıb, həyat sü…