Ailəsinin mütaliə sevgisi şropşirli yazıçını stereotipləri qırmağa sövq edib

Paranoyya.com saytı BBC-ə istinadən xəbər verir ki, Şropşirin Vellinqton şəhərindən olan yazıçı Nadia Şirin uşaq kitabları yazmaqla cəmiyyətdəki stereotipləri qırdığını bildirib. Hazırda məşhur "Penguin" nəşriyyatı tərəfindən bir neçə şəkilli kitabı işıq üzü görən müəllif uşaqlıq illərində Cənubi Asiya mənşəli insanların yazıçı kimi qəbul edilmədiyi bir dövrdə böyüdüyünü xatırlayır.

Yazıçı 1980-ci illərdə böyüdüyünü və həmin dövrdə valideynlərinə bənzəyən insanların yazıçı ola biləcəyinin təsəvvür edilmədiyini vurğulayıb. Onun sözlərinə görə, Cənubi Asiya mənşəli ailələrdə uşaqlar daha çox yaxşı təhsil alıb həkim, hüquqşünas və ya mühasib kimi sabit iş tapmağa təşviq olunurdular. Lakin Nadianın həyatında dönüş nöqtəsi ailəsinin mütaliəyə olan sevgisi və onun erkən yaşlarından oxumağa yönləndirilməsi olub.

Hər həftə anası ilə birlikdə Vellinqton kitabxanasına getdiyini deyən Nadia Şirin uşaqlıqdan kitabların əhatəsində böyüdüyünü qeyd edib. O, hələ kiçik yaşlarında özü üçün jurnal və komikslər hazırlamaqdan zövq alsa da, sonradan universitetdə hüquq təhsili alıb və on il ərzində jurnal nəşriyyatında çalışıb. Lakin rəsm çəkmək ehtirası onu heç vaxt tərk etməyib və daxilindəki yaradıcı enerjini boğa bilməyərək daim nəsə çəkməyə davam edib.

Nadia Şirin 2007-ci ildə Kembricdəki "Anglia Ruskin" Universitetinin Uşaq Kitablarının İllüstrasiyası üzrə magistr proqramına qəbul olunub. Məzuniyyət sərgisi üçün hazırladığı şəkilli kitab nəşriyyatların diqqətini çəkib və bu, onun xəyalının gerçəkləşməsinə yol açıb. Müəllifin ilk kitabı olan "Good Little Wolf" "Bologna Ragazzi Opera Prima" mükafatında xüsusi qeyd olunub və "UKLA Book Award" mükafatına layiq görülüb. Sonrakı illərdə o, həmçinin "Roald Dahl Funny Prize" və "Waterstones Children's Book Prize" mükafatlarının qısa siyahısına düşüb.

İlk kitabı otuz yaşlarında işıq üzü görən yazıçı hazırda evdə oturub heyvanlar haqqında gülməli hekayələr yazmaqdan, rəsmlər çəkməkdən və kitablarının üz qabığında öz adını görməkdən böyük xoşbəxtlik duyduğunu bildirir. O, uşaqlıq illərində onun kimi asiyalı uşaqların yaradıcı xəyallarının ardınca getməyə təşviq edilmədiyini, lakin bu gün uşaqların çəkdiyi rəsmləri görməyin ona böyük zövq verdiyini vurğulayır.