არქივი
ტექსტები
ვინც რა მოიტანა, ის დარჩა. ლექსი, მოთხრობა, კრიტიკა — რაც გინდა.
სანტიმენტალური ტრიოლეტი
ვალერიან გაფრინდაშვილი — ვარ მოწყენილი, ვით ზამთარში ნაზი ბეღურა, ვით შემოდგომის ღამეებში თეთრი ვერსალი, შენ სილამაზეს ჩემი ტრფობა ესაფეხურა. ვარ…
მარტოობის დედოფალი
ვალერიან გაფრინდაშვილი — ნინა მაყაშვილს დიდ სასახლეში განმარტოებით იგი ცხოვრობდა, როგორც ინფანტა, ტყე შრიალებდა გრძელი რტოებით, მაღალ სივრცეზე რო…
დაისი
ვალერიან გაფრინდაშვილი — კეკლუცთა ჯარი თეთრ გედებზე მიცურავს ნელა, შავ ნირვანაში დაალურობს დღე ფერწასული, _ ის ჭკნება,როგორც მშვენიერი ჭლექის ასუ…
დღიურები
ტერენტი გრანელი — 1 თებერვალი ისევ პირველი თებერვლის მზიანი დღეა, ზამთარი ნელა მიდის, ჩემი სურვილები ბერდებიან. ქვეყანა სავსეა მზის სხივებ…
მე ცას მივმართავ
ტერენტი გრანელი — როგორც ღრუბელი. და ვიცი მართლა, რომ ვიღუპები. მეუცხოება, როს ვნახავ ქუჩებს. და მე ცხოვრება სახელს მიფუჭებს. შენ ქარს დან…
ცისფერი სიშორე
ტერენტი გრანელი — მიდის ფერწასული დღე, ღამე მომიახლოვდა, ღამე მომიახლოვდა - შავი და საშინელი. სინანული გაივლის მოგონების მაღლობთან და მოვა…
MEMENTO MORI
ტერენტი გრანელი — ახლა უფრო ხშირია შეცდომების დაშვება, ახლა მოდის ივნისი, ირგვლივ მწვანე მოლია. ჩემი წმინდა სახელი პოეზიას დარჩება, ჩემი გ…
ქართლის ცხოვრება
ტიციან ტაბიძე — ას წელიწადში ერთხელ რომ უცებ ცა გაიღება და იცის ყველამ, მემატიანე არ ვგავარ ხუცესს, მაგრამ მეც დამწვა ამ ცისარტყელამ. ან…
სეზონის ფალავანი
ტიციან ტაბიძე — ეს სულ ერთია, მაინც გაუგებარია შეიძლება წერა იეროგლიფებით. თითქოს პატარა ბავშვი ვარ დაფაზე გრიფელით და ჩემი სულიც სხვას…
ვეფხისტყაოსანი (დასაწყისი)
შოთა რუსთაველი — 1 რომელმან შექმნა სამყარო ძალითა მით ძლიერითა, ზეგარდმო არსნი სულითა ყვნა ზეცით მონაბერითა, ჩვენ, კაცთა, მოგვცა ქვეყანა…
ილია ჭავჭავაძე
ტიციან ტაბიძე — მეცხრამეტე საუკუნეში საქართველოს ჰყავდა ორი პროვიდენციალი პიროვნება: ილია ჭავჭავაძე და ივანე მაჩაბელი. ქართული პრობლემა…
ნიკოლოზ ბარათაშვილზედ
ილია ჭავჭავაძე — ცუდად ხომ მაინც არ ჩაივლის ეს განწირული სულისკვეთება, და გზა უვალი, შენგან თელილი, მერანო ჩემო, მაინც დარჩება. ნ. ბარათა…