Şeir
Yoxam yanımda
... İçib, düşdü küçələrə,
şəhərin hər tini dəm...
Bir şey
qalmadı üzümdə,
tək səndən ibarətəm.
Nömrələndi
rəqəm - rəqəm,
yoxdu heç kəsin adı.
Sevincim
məğlub ölkənin
maskalanmış paradı.
Gerçəkləşdirib
özümü,
uydurdum olanacan.
Qucağım bircə şairlik
ən son
fəxri xiyaban...
Özgə ağzıyla əl açıb,
dua elədim bir də.
Çıxıldı suçlarım,
məndən
bir şey qalmadı yerdə.
Bağlandı orta keçidlər,
sözə girdim qıraqdan.
Yoruldum,
Mahir Mehdini
hər gün
yatıb - durmaqdan.
Məndən bir sətir kənara
çıxammadı bu qələm...
Baxdım ki
yoxam yanımda,
öz əynimdə deyiləm