მე ცას მივმართავ

როგორც ღრუბელი.
და ვიცი მართლა,
რომ ვიღუპები.

მეუცხოება,
როს ვნახავ ქუჩებს.
და მე ცხოვრება
სახელს მიფუჭებს.

შენ ქარს დანებდი,
მტკვარია ახლოს,
ნუთუ გრანელი
არავის ახსოვს?!