Arxiv
Şeir
Paranoyyada dərc olunmuş Şeir.
Səndən sonra
Günel Mövlud — Səndən sonra atam öldü xərçəngdən Qardaşlarım həbs edildi, ikisi... Səndən sonra uşaq doğdum qürbətdə Heç üzümü güldürmə…
Mən səni sevdim ki...
Nəriman Həsənzadə — Mәn sәni sevәndә yaz havasıydı, neylәyim, taleyin gözü tökülsün. Hәyatım әlindә quş yuvasıydı, quran özün oldun, uçurdan…
Gedəndə də qalır adam
Mövlud Süleymanlı — Qanadın yorulmasın, Məndən sonra uçan Quş, Sağlığa uçasan səni. Məndən sonra gələn Qış, Soyuğun sünbülə dönsün, Gül kimi…
Kuryer: qeyri-səlis adam
Əli Şirin Şükürlü — Ədəbi suprematizm: Kuryer: qeyri-səlis adam (epik şeir) Uzaqdan uşağa bənzəyirdi, yaxından cavana, lap yaxından yaşlı ad…
Akasiyanın altındakı adam
Elçin Məhərrəm — Rənglərdən o tərəfə Xoşbəxtlik - bir təlxəyin söyüşsüz keçən günü. Həmişə rəngarəng olmurmuş şarlar. Qapqara parçalar ye…
Bayquş kədəri
Nicat Hunalp — Həmin yay gecəsi dərd üstəmiydi? Dərdini danışsın deyə gəlmişdi. İlahi, gilənar budağı üstə, Oturan o bayquş nəyə gəlmiş…
Çinar olsam
Nazim Hikmət — Çinar olsam dinlənsəm kölgəsində kitab olsam oxusam yuxusuz gecələrimdə darıxmadan qələm olmaq istəməzdim öz əlimdə belə…
Elə bir doğma adam gəlməlidir ki
Alik Əlioğlu — Səhərlər durub tanımadığımız Bir şəhərin dar küçələrini süpürürük, Gecələr Oyanıb dərisini gün yandırmış Qıvrım cod saçl…
Mən elə bilirdim, tez öləcəyəm...
Hikmət Orhun — nakam şairlər kimi... Ya çinar kölgəsində acından və ya asfaltın ortasında günvurmasından... Puşkin kimi dueldə, Bayron…
Kasıb kəndin nəğməsi
Alik Əlioğlu — Qatar səsilə xatırladığım O kasıb kənddə Tez-tez sönərdi işıqlar. Və ən çox uşaqlar Sevinərdi işığın yanmağına. "İşıq gə…
Əllərim göyərçin yuvalarıdı
Zərdüşt Şəfi — * * * Səndən sonra həyat elə ömürdü, yanıb-yanıb, közü sönmüş kömürdü. Səndən sonra ürək daşdı, dəmirdi. İsti-isti döy d…
Polkovnikə heç kim yazmır
Səlim Babullaoğlu — Rəbiqə üçün 1. «Polkovnikə heç kim yazmır». O yaman darıxır. İstidir, bürküdür, kitablar rəfdə yatır. Uyğurları yenə də…